به بهانه روز بزرگداشت مقام زن
تقدیم به ارادتمندان حضرت کوثر، چشمه فزاینده فضایل و حماید،
فرزند رسالت، مادر عصمت، همسر ولایت ، زهرای مرضیه (س)
مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل
چو از عشق آیدم هم قال و هم قیل
مفاعیلن مفاعیلن فعولن
خوشا آن دم که آمد نغمه "کن"
مصور خاک را عنبرفشان کرد
تو را از آن زمان جان جهان کرد
تو را اعجاز خلقت می توان گفت
سزاوار است نیکان را شوی جفت
به شیرینی ز لیلی گوی بردی
ز عطر حور جنت بوی بردی
مهین بانوی افلاکی و بر خاک
غزالی زیرک و چالاک و بی باک
به دستت مهد گیتی جنب جنبان
همه اغیار، کودک در دبستان
فروغ نرگس شهلای تو هور
نیارد کس شدن زین مشعله دور
به سینه مجمری پردود داری
به صبر و مهر، تار و پود داری
تبسم، حلیه لعل خوشابت
نهان از غیر، سیلاب گلابت
به گاه دل بریدن هاجری تو
به گاه دلنوازی، دلبری تو
گهی جان را به مسلخ می سپاری
پسر را تا به مذبح در کناری
به خاره، ساره ی سارای سرسخت
زنی در تشنه کامی خنده بر بخت
حدیثت عالم آرای جهانی است
کلامت رستخیز ناگهانی است
نجابت مریمی و پاک و عذرا
به پیشانی تفاسیرت مبینا
سعاد و ورقه و ویسی و لیلا
تو وامق، رابعه، شیرین، زلیخا
غزل، چامه، دوبیتی و قصاید
مسمط، توشه ی برصیص عابد
فدای لمحه ی عاشق گدازت
به قربان دل پرسوز و سازت
دهانت بسته و فریاد داری
به خیلت خسرو و فرهاد داری
وجاهت هم ملاحت هم طراوت
سماحت هم بلاغت هم فصاحت
تو آراینده ی سیمی و هم زر
تو خود هم باده و ساقی و ساغر
دلی بی عشق تو آسوده هیهات!
یلان را آهویی بربوده هیهات!
شبان را روی تو چون روز کرده
نگاهت شعله را مرموز کرده
عروس حجله گاه آفرینش
محل اجتماع شور و بینش
جهان بی تو فسرده، سرد و خاموش
برای نیستی بگشوده آغوش
اگر رمز آشنایی یک اشارت
تو را زین مثنوی باشد کفایت
خطاب "کلمینی یا حمیرا"
تو را بنشانده بر فرق ثریا
(تهمینه طاهردل)
عشق آمدست از آسمان، تا خود بسوزد بی امان